1. Οι εφαρμοζόμενες συντηρητικές χειρουργικές επεμβάσεις σε ασθενείς με μη διηθητικό καρκίνο του μαστού καθιστούν απαραίτητη την αξιολόγηση δεικτών αυξημένης πιθανότητας υποτροπής λόγω και της μεγάλης ετερογένειας στην βιολογική συμπεριφορά των εν λόγω καρκινωμάτων. Μεγάλη σημασία έχει η πλήρης ογκεκτομή επί υγιών εγχειρητικών ορίων καθώς και ο ακριβής προσδιορισμός του μεγέθους του κάθε όγκου. Παράγοντες αυξημένου κινδύνου υποτροπής αποτελούν η υψηλή πυρηνική κακοήθεια, η παρουσία φαγεσωρικής νέκρωσης ανεξαρτήτως αρχιτεκτονικού προτύπου, ενώ καλό είναι να αξιολογείται και η παρουσία περιπορικής ίνωσης σε κλινικώς ψηλαφητούς όγκους.
2. Στα διηθητικά πορογενή καρκινώματα οι κλασικοί προγνωστικοί κλινικοιστοπαθολογικοί δείκτες παραμένουν αναντικατάστατοι. Επιπλέον, η ιδιαίτερη εκτίμηση του αριθμού των μιτώσεων συμπληρώνει προγνωστικά το μέγεθος του κάθε όγκου και επηρεάζει την επιβίωση των ασθενών σταδίων Τ₁Ν₀,Τ₁Ν₁ και Τ₂Ν₀. Ο συνδυασμός υψηλού βαθμού πυρηνικής κακοήθειας και διήθησης λεμφαγγείων επιβαρύνει σοβαρά την πορεία ασθενών σταδίου Τ₁α,βΝ₀Μ₀. Η παρουσία λειτουργικών ορμονουποδοχέων οιστρογόνων και προγεστερόνης σε όγκους με αρνητικούς λεμφαδένες αποτελεί ευμενή προγνωστική παράμετρο αρκεί να μη συνυπάρχει έντονος ρυθμός πολλαπλασιασμού και υπερέκφραση της πρωτεΐνης του ογκογονιδίου HER-2/neu συνδυαζόμενη με υπερέκφραση της πρωτεΐνης του μεταλλαγμένου γονιδίου p53.

Λέξεις κλειδιά: Πορογενές Καρκίνωμα Μαστού, Προγνωστικοί Δείκτες.

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ