ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της κατανομής των ειδικών δεικτών εκκριτικής-αδενικής διαφοροποιήσεως: Σερουλοπλασμίνης (Cp), Λακτοφερίνης (Lf) και Εκκριτικού Παράγοντα (Sc) σε νεοπλασματικές και μη επεξεργασίες του θυρεοειδούς.

ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήσαμε με τη μέθοδο Βιοτίνης-Στρεπταβιδίνης, σε υλικό μονιμοποιημένο σε φορμόλη, 17 δείγματα μη νεοπλασματικού θυρεοειδούς, 15 θυλακιώδη αδενώματα, 16 θηλώδη καρκινώματα, 5 θυλακιώδη καρκινώματα και 5 μυελοειδή καρκινώματα.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα μή νεοπλασματικά θυρεοειδικά δείγματα και τα αδενώματα έδωσαν αρνητική αντίδραση στους δείκτες εν γένει. Τα θυλακιώδη και ιδία τα θηλώδη καρκινώματα έδωσαν θετική αντίδραση στα Cp και Lf και έντονα θετική αντίδραση στον Sc. Παρόμοιες αντιδράσεις έδωσαν μεταστατικά νεοπλάσματα σε λεμφαδένες. Οξύφιλα και θυλακικά κύτταρα σε ειδικές και μη φλεγμονές του θυρεοειδούς έδωσαν επίσης έντονη αντίδραση στον Sc. Αναλύεται η χαρακτηριστική κυτταρική κατανομή των δεικτών.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η παρουσία Lf, Cp και Sc σε κακοήθεις επεξεργασίες του θυρεοειδούς υποβοηθά τη διαφορική διάγνωση τούτων από καλοήθεις επεξεργασίες, οι οποίες παρουσιάζουν ενίοτε δυσχέρεια στην αναγνώριση. Η αυξημένη έκφραση του Sc υποδηλοί επί πλέον διέγερση τοπικού ανοσολογικού αμυντικού μηχανισμού.

Λέξεις κλειδιά: Σερουλοπλασμίνη, Λακτοφερίνη, Εκκριτικός παράγοντας, θυρεοειδής.

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ