|
Aρχεία Παθολογικής Ανατομικής Τόμος 12ος, Τεύχος 1ο
Ανάλυση αριθμητικών ανωμαλιών χρωμοσωμάτων
1 και 7 και πλοειδίας του DNA σε καρκινώματα μαστού
Ν. Καπράνος1, Σ. Κουνέλη1,
Ε. Καραντάση1, Η. Αρβανίτη1,
Σ. Σάββα1,
Φ. Πατρά1, Κ. Σφήκας2,
Ε. Κόκκα2, Ε. Κουρή-Μπαϊρακτάρη2
1Μονάδα Μοριακής Παθολογικής
Ανατομικής, Παθολογοανατομικό Τμήμα Ν.Γ.Ν.Μ. "Αμαλία Φλέμιγκ",
2Τμήμα Παθολογικής Ανατομικής
Νοσ. "Έλενα Βενιζέλου"
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
ΣΚΟΠΟΣ Η διερεύνηση των αριθμητικών ανωμαλιών των χρωματοσωμάτων
1 και 7 και της πλοειδίας του DNA σε καρκινώματα μαστού και η συσχέτισή
τους με προγνωστικής αξίας παραμέτρους.
ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ Εντυπώματα και επιχρίσματα κυττάρων φρέσκου
ιστού ελήφθησαν από 29 πορογενή καρκινώματα μαστού. Οι αριθμητικές
ανωμαλίες των χρωματοσωμάτων 1 και 7 μελετήθηκαν με την τεχνική
φθορίζοντος in situ υβριδισμού (FISH) και η πλοειδία του DΝΑ με
σύστημα ανάλυσης εικόνας.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η σύγκριση μεταξύ πλοειδίας του DΝΑ και
χρωματοσωματικών διαταραχών έδειξε σημαντική σχέση μεταξύ ανευπλοειδίας
και ταυτόχρονης ανευσωμίας των χρωματοσωμάτων 1 και 7 (Ρ=0,0007).
Παρόμοια σχέση παρατηρήθηκε και για το χρωματόσωμα 1 μεμονωμένα
(Ρ=0,0007). Η παρουσία αριθμητικών ανωμαλιών σε αμφότερα τα χρωματοσώματα
ή στο χρωματόσωμα 1 μεμονωμένα σχετιζόταν με σημαντικά μεγαλύτερη
πιθανότητα μεταστάσεων στους μασχαλιαίους λεμφαδένες (Ρ=0,02 και
0,05 αντίστοιχα). Οι ανωμαλίες και των δύο χρωματοσωμάτων ήταν συχνότερες
σε καρκινώματα υψηλού βαθμού κακοηθείας ενώ δεν σχετίζοντο με τους
ορμονικούς υποδοχείς ή την ανοσοϊστοχημική έκφραση της πρωτεΐνης
p53.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι η ανίχνευση των
αριθμητικών ανωμαλιών των χρωματοσωμάτων 1 και 7 με τη μέθοδο FISH
αποτελεί ευαίσθητο δείκτη διαταραχών του DNA και ότι η ύπαρξη τους
φαίνεται να σχετίζεται με επιθετική βιολογική συμπεριφορά.
Λέξεις κλειδιά: Καρκίνωμα μαστού, φθορίζων in
situ υβριδισμός, χρωματοσώματα 1 και 7, πλοειδία DΝΑ.
Yποβλήθηκε: 25.3.2000
Εγκρίθηκε: 13.4.2000
|