ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση των αριθμητικών ανωμαλιών των χρωματοσωμάτων 1 και 7 και της πλοειδίας του DΝΑ σε καρκινώματα μαστού και η συσχέτιση τους με προγνωστικής αξίας παραμέτρους.

ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ: Εντυπώματα και επιχρίσματα κυττάρων φρέσκου ιστού ελήφθησαν από 29 πορογενή καρκινώματα μαστού. Οι αριθμητικές ανωμαλίες των χρωματοσωμάτων 1 και 7 μελετήθηκαν με την τεχνική φθορίζοντος in situ υβριδισμού (FISH) και η πλοειδία του DΝΑ με σύστημα ανάλυσης εικόνας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η σύγκριση μεταξύ πλοειδίας του DNΑ και χρωματοσωματικών διαταραχών έδειξε σημαντική σχέση μεταξύ ανευπλοειδίας και ταυτόχρονης ανευσωμίας των χρωματοσωμάτων 1 και 7 (Ρ=0,0007). Παρόμοια σχέση παρατηρήθηκε και για το χρωματόσωμα 1 μεμονωμένα (Ρ=0,001). Η παρουσία αριθμητικών ανωμαλιών σε αμφότερα τα χρωματοσώματα ή στο χρωματόσωμα 1 μεμονωμένα σχετιζόταν με σημαντικά μεγαλύτερη πιθανότητα μεταστάσεων στους μασχαλιαίους λεμφαδένες (Ρ=0,02 και 0,05 αντίστοιχα). Οι ανωμαλίες και των δύο χρωματοσωμάτων ήταν συχνότερες σε καρκινώματα υψηλού βαθμού κακοηθείας ενώ δεν σχετίζοντο με τους ορμονικούς υποδοχείς ή την ανοσοϊστοχημική έκφραση της πρωτεΐνης p53.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι η ανίχνευση των αριθμητικών ανωμαλιών των χρωματοσωμάτων 1 και 7 με τη μέθοδο FISH αποτελεί ευαίσθητο δείκτη διαταραχών του DΝΑ και ότι η ύπαρξη τους φαίνεται να σχετίζεται με επιθετική βιολογική συμπεριφορά.

Λέξεις κλειδιά: Καρκίνωμα μαστού, φθορίζων in situ υβριδισμός, χρωματοσώματα 1 και 7, πλοειδία DNA.

Yποβλήθηκε: 25.3.2000
Εγκρίθηκε: 5.4.2000

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ