Σκοπός της μελέτης είναι η πιστοποίηση του ποσοστού συρρίκνωσης των ιστών στα μονιμοποιημένα σε φορμόλη παρασκευάσματα παχέος εντέρου και μαστού. Οι μετρήσεις σε εκατοστά αφορούσαν: διάμετρο όγκου, απόσταση από το πλησιέστερο χειρουργικό όριο και ελαμβάνοντο: την ώρα της παραλαβής, σε 24 ώρες και την 3η ημέρα μετά την παραλαβή. Φαίνεται ότι τη μεγαλύτερη συρρίκνωση υφίσταται το παχύ έντερο του οποίου το μήκος μετά τη μονιμοποίηση είναι το 72,26% του αρχικού μήκους (μείωση κατά 27,74%) ενώ στο μαστό η μονιμοποίηση δεν επηρεάζει σημαντικά τις διαστάσεις του όγκου και την απόσταση από τα χειρουργικά όρια. Συμπερασματικά, η συρρίκνωση μετά τη μονιμοποίηση είναι μεγάλη στο παχύ έντερο, στοιχείο πολύ σημαντικό που αφορά και στα χειρουργικά όρια και στην πληρότητα της χειρουργικής επέμβασης. Η μείωση της διαμέτρου του όγκου είναι επίσης σημαντική αν αναλογισθούμε ότι η διάμετρος μετέχει στο ΤΝΜ σύστημα σταδιοποίησης των κακόηθων νεοπλασμάτων. Προτείνεται οι μετρήσεις να γίνονται στα νωπά μη μονιμοποιημένα παρασκευάσματα.

Λέξειςκλειδιά: Διαφορές μεγέθους, μονιμοποίηση, μαστός και παχύ έντερο.

Yποβλήθηκε: 5.1.2001
Εγκρίθηκε: 1.3.2001

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ