Η ανάγκη για ένα αναπροσδιορισμό του ρόλου του Ιατρού, και ειδικότερα του ειδικευμένου στη Γενική Παθολογία και Παθολογική Ανατομική, στο πλαίσιο του διαμορφούμενου σήμερα, διεθνώς, κοινωνικοοικονομικού μοντέλου, οδηγεί στις ρίζες της σύγχρονης Ιατρικής Παράδοσης, όπου κυριαρχεί η φυσιογνωμία του Rudolph Virchow. Ο Virchow, όχι μόνον είναι ο ιδρυτής της Γενικής Παθολογίας και Παθολογικής Ανατομικής με τον τρόπο που διδάσκεται και εφαρμόζεται σήμερα, αλλά διασαφήνισε και καθιέρωσε τη σχέση ανάμεσα σε Αυτήν από τη μια πλευρά, την Κοινωνική Ιατρική και την Ιατρική Ανθρωπολογία από την άλλη. Κατ' αυτό τον τρόπο διαφωτίζονται παραμελημένες, μέχρι και σήμερα, πλευρές των αιτιών και της παθογένειας των νοσημάτων, που είναι και η πεμπτουσία της Ειδικότητας της Γενικής Παθολογίας και Παθολογικής Ανατομικής. Επιπλέον, η έμφαση στην Ιατρική Ανθρωπολογία και την Κοινωνική Ιατρική δημιουργεί νέους όρους κατανόησης της Υγείας και της Ασθένειας, πρόληψης και θεραπευτικής, εφ' όσον τον ρόλο του αποφασιστικού συντονιστού καλείται να παίξει το γνωστικό περιεχόμενο της Ειδικότητας, που είναι πλούσιο τόσο βιοθεωρητικά όσο και τεχνολογικά.

Λέξεις κλειδιά: Φυσιολογία, παθολογική ανατομική, ανθρωπολογία, Virchow.

Yποβλήθηκε: 16.11.2002
Εγκρίθηκε: 15.12.2002

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ