Εισαγωγή-Σκοπός: Η κυκλοοξυγενάση (COX) είναι το ένζυμο-κλειδί στη μετατροπή του αραχιδονικού οξέος σε προσταγλαδίνες. Η κατ' επίκληση παραγόμενη, υπό την επίδραση μιτογόνων παραγόντων, COX-2 έχει βρεθεί ότι υπερεκφράζεται στον καρκίνο του μαστού. Επιπρόσθετα, οι υποδοχείς PPARγ αποτελούν οικογένεια πυρηνικών υποδοχέων, η ενεργοποίηση των οποίων έχει συνδεθεί με λιγότερο επιθετικό φαινότυπο στα καρκινώματα. Στην παρούσα μελέτη, ερευνήσαμε την έκφραση της COX-2 σε διηθητικά καρκινώματα μαστού και τη συσχέτιση αυτής με τις κλασικές κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους, την ελεύθερη νόσου και ολική επιβίωση των ασθενών και τους βιολογικούς δείκτες, topoIIα, c-erbB-2, p53 και PPARγ.

Υλικό και Μέθοδος: Εφαρμόστηκε ανοσοϊστοχημική μέθοδος ABC/HPR σε τομές παραφίνης από 175 διηθητικά καρκινώματα μαστού, για την εντόπιση των πρωτεϊνών COX-2, ER/PR, topoIIα, c-erbB-2, p53 και PPARγ. Η επεξεργασία των αποτελεσμάτων έγινε με μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική στατιστική ανάλυση. Αποτελέσματα: Το COX-2 συσχετίστηκε ανάστροφα με τον ιστολογικό και πυρηνικό βαθμό κακοηθείας (p=0,039 και p<0,0001 αντίστοιχα) και παράλληλα με τους PR και ER (p=0,016 και p=0,076 αντίστοιχα). Ανάστροφη ήταν επίσης η συσχέτιση με την topoIIα (p=0,033) και το p53 (p=0,002) και παράλληλη με τους PPARγ (p<0,0001). Ανάστροφη βρέθηκε η σχέση μεταξύ της COX-2 των στρωματικών κυττάρων και της c-erbB-2. Δεν βρέθηκε σχέση μεταξύ της έκφρασης του COX-2 και της επιβίωσης των ασθενών.

Συμπεράσματα: Από τα ευρήματα της μελέτης συμπεραίνεται ότι η COX-2 συσχετίζεται με ευνοϊκό προγνωστικό φαινότυπο, μέσω της ανάστροφης σχέσης της με τον πυρηνικό και ιστολογικό βαθμό κακοηθείας, την topoIIα, το c-erbB-2, το p53, καθώς και την παράλληλη συσχέτιση με τους ER/PR και PPARγ, χωρίς ωστόσο να αποδεικνύεται η προγνωστική της σημασία για την επιβίωση των ασθενών.

Λέξεις κλειδιά: Κυκλοοξυγενάση-2 (COX-2), υποδοχείς που προκαλούν υπερπλασία των υπεροξυσωμάτων (PPARγ), ανοσοϊστοχημεία, καρκίνος μαστού.

Yποβλήθηκε: 24.04.2005
Εγκρίθηκε: 05.05.2005

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ