ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η ανίχνευση της αντιπρωτεάσης α₁ -αντιχυμοθρυψίνης και του νευροενδοκρινικού δείκτη χρωμογρανίνη-Α σε κακοήθη νεοπλασματικά κύτταρα φαίνεται σύμφωνα με ορισμένες μελέτες να σχετίζεται με την κακή βιολογική συμπεριφορά του όγκου. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η μελέτη της εκφράσεως της α₁-αντιχυμοθρυψίνης και της χρωμογρανίνης-Α σε ιστολογικές τομές παραφίνης 40 αδενοκαρκινωμάτων παχέος εντέρου και η συσχέτιση της εκφράσεως με το φύλο και την ηλικία του ασθενούς, την τοπογραφία, το μέγεθος του όγκου το βαθμό διαφοροποιήσεως, την ύπαρξη νεκρώσεως και λεμφοπλασματοκυτταρικής διηθήσεως στον όγκο, τη διηθητική ανάπτυξη, την ύπαρξη λεμφαδενικών μεταστάσεων και την επιβίωση. Η χρωμογρανίνη-Α ανιχνεύθηκε σε 16 περιπτώσεις (40%) ενώ η α₁-αντιχυμοθρυψίνη σε 30 (75%). Θετικά και στους δύο δείκτες ήταν 12 καρκινώματα (30%) ενώ 6 ήταν αρνητικά (15%). Η στατιστική ανάλυση έγινε με το x² test ενώ για τη σύγκριση των ποσοστών έκφρασης των δύο δεικτών μεταξύ τους χρησιμοποιήθηκε το test του McNemar. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση της έκφρασης της χρωμογρανίνης-Α και της α₁ ΑΧΘ με το φύλο (ΧΓΡ p=0.3 και α₁ ΑΧΘ p=0.45), την ηλικία (ΧΓΡ p=0.056 και α₁ ΑΧΘ p=0.70), την τοπογραφία (ΧΓΡ p=0.09 και α₁ ΑΧΘ p=0.09), τη μ. διάμετρο του όγκου (ΧΓΡ p=0.07 και α₁ ΑΧΘ p=0.1), το βάθος διήθησης (ΧΓΡ p=0.2 και α₁ ΑΧΘ p=0.6), την ύπαρξη λεμφοπλασματοκυτταρικής διήθησης (ΧΓΡ p=0.6 και α₁ ΑΧΘ p=0.27) και την ύπαρξη ή όχι λεμφαδενικών μεταστάσεων (ΧΓΡ p=0.9 και α₁ ΑΧΘ p=0.6). Δεν διαπιστώθηκε επίσης συσχέτιση της έκφρασης της α₁ ΑΧΘ με την ύπαρξη νέκρωσης (α₁ ΑΧΘ p=0.5). Αντιθέτως, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση της έκφρασης της χρωμογρανίνης με την ύπαρξη νέκρωσης (p=0.008<0.05) και με την επιβίωση (p<0.009). Το τελευταίο εύρημα συνηγορεί υπέρ του ότι η νευροενδοκρινική διαφοροποίηση είναι ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης. Στατιστικά σημαντική διαφορά στην επιβίωση των ασθενών μεταξύ των ομάδων των θετικών και αρνητικών στην αντιχυμοθρυψίνη νεοπλασματικών όγκων δεν διεπιστώθη (p=0.07). Οσον αφορά τη συσχέτιση στην έκφραση των δύο δεικτών η α₁ ΑΧΘ βρέθηκε πιο αποτελεσματική (p=0.003).

Λέξεις κλειδιά: Καρκίνος παχέος εντέρου, χρωμογρανίνη-Α, α₁-Αντιχυμοθρυψίνη.

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ