Η συνεχής διερεύνηση των ιστολογικών αλλοιώσεων και των γονιδιακών μεταβολών των νεφροκυτταρικών νεοπλασμάτων οδήγησε σε ουσιαστικές αλλαγές στην ταξινόμησή τους, ικανές να προσεγγίσουν καλύτερα τη βιολογική τους συμπεριφορά. Στην πρώτη διεθνή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε το 1997 υπό την αιγίδα της Παγκοσμίου Οργάνωσης Υγείας στο Rochester των Η.Π.Α. με αντικείμενο τα επιθηλιακά νεοπλάσματα του νεφρού, έγιναν σημαντικές αλλαγές στα συστήματα ταξινόμησής τους. Στη νέα ταξινόμηση που προτάθηκε, μετονομάσθηκαν τα διαγοκυτταρικά Grawitz) σε συμβατικά και έγινε αποδεκτό ότι τα “κοκκιοκυτταρικά” και “σαρκωματώδη” νεοπλάσματα δεν αποτελούν ξεχωριστές νοσολογικές οντότητες, εφόσον νεοπλάσματα με κύτταρα με κοκκώδες κυτταρόπλασμα ή σαρκωματώδη κύτταρα μπορούν να παρατηρηθούν σε όλους τους τύπους των νεφροκυτταρικών καρκινωμάτων. Αναγνωρίσθηκε επίσης ότι το ιδανικό σύστημα διαβάθμισης (grading) των νεφροκυτταρικών καρκινωμάτων μένει ακόμα να προσδιοριστεί και ότι το σύστημα με την ευρύτερη αποδοχή είναι το σύστημα κατά Fuhrman. Τέλος, μεταξύ των συστημάτων σταδιοποίησης (staging) αναγνωρίσθηκε ως πληρέστερο το σύστημα κατά TNM ’97. Σε αυτό το άρθρο, με βάση τη νέα ταξινόμηση, περιγράφονται τα σημαντικότερα μορφολογικά χαρακτηριστικά των νεφροκυτταρικών νεοπλασμάτων με ιδιαίτερη αναφορά στα κλινικά και γενετικά χαρακτηριστικά τους.

Λέξεις κλειδιά: Επιθηλιακά νεοπλάσματα νεφρού, νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, ταξινόμηση, διαβάθμιση, σταδιοποίηση.

Yποβλήθηκε: 15.11.2002
Εγκρίθηκε: 23.12.2002

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ